രശീദ് പുന്നശേരി
ഒരു മാസം കൊണ്ട് നടന്നു തീര്ക്കുന്ന ദൂരം നേരെ നടന്നിരുന്നെങ്കില് ഞാനിപ്പോള് നാട്ടിലെത്തിയേനെ'. റാസല്ഖൈമയിലെ റസ്റ്റോറന്റിന് മുന്നില് വീണു കിട്ടിയ ഒരിടവേളയില് വിയര്പ്പു കണങ്ങള് തുടച്ചു കൊണ്ട് മുഹമ്മദിക്ക പറഞ്ഞു. 20 കൊല്ലം മുമ്പ് ഇവിടെയെത്തുമ്പോള് കിട്ടിയ പണിയാണ് ഡെലിവറി ബോയിയുടേത്. നാട്ടിലെ നാലു മക്കളും അവരുടെ മക്കള്ക്കുമെല്ലാം മുഹമ്മദിക്ക ഉപ്പയും വല്യുപ്പയുമൊക്കെയാണെങ്കിലും ഇവിടുത്തെ ജോലിയും രേഖകളും പ്രകാരം ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും വെറും 'ബോയ്' ആണ്. ഡെലിവറി ബോയ്. അതിജീവനത്തിനുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിനിടയില് ബാല്യ, കൗമാരങ്ങള് മരുഭൂമിയിലെ വെയിലും തണുപ്പുമേറ്റ് മറ്റുള്ളവരുടെ 'സൗകര്യ'ത്തിനായി ഉഴിഞ്ഞു വെച്ചവരുടെ ഒരു പ്രതിരൂപം മാത്രമാണിദ്ദേഹം. കഥകള് പറഞ്ഞു തുടങ്ങും മുമ്പേ വിളി വന്നു. മുഹമ്മദിക്കാ, 302ല് ഒരു ചായ. അദ്ദേഹമപ്പോള് ഒന്നു ചിരിച്ചു. പറയാന് ബാക്കിവെച്ച കഥകളുടെ തിര തല്ലി മറയുന്ന ഓളങ്ങള് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവത്തില് നിന്ന് അപ്പോള് വായിച്ചെടുക്കമായിരുന്നു.
തപിച്ചു വേവുന്ന ഉച്ച നേരങ്ങളില് എ സിയുടെ തണുപ്പില് വിറങ്ങലിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴായിരിക്കും കുടിക്കാന് വെള്ളമില്ലല്ലോയെന്ന കാര്യമറിയുന്നത്. ഉടനെ ഫോണെടുത്ത് ഒരു വിളിയാണ് ഗ്രോസറിയിലേക്ക്, 'ഒരു ബോട്ടില് വെള്ളം'. പിന്നെ ഡെലിവറി ബോയ് വരുന്നതു വരെ ഒരു തരം ആധിയാണ്. വൈകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും മണിക്കൂറുകളുടെ ദൈര്ഘ്യമായിരിക്കും. അല്പ്പമകലെയുള്ള ഗ്രോസറിയില് നിന്നും ഒരു ബോട്ടില് വെള്ളം ചുമലിലേറ്റി വിയര്ത്തു കുളിച്ച് ഗോവണി കയറി വരുന്ന ഡെലിവറി ബോയിക്ക് നേരെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യവുമായാണ് ചെല്ലുക. വൈകിയതിനുള്ള കാരണ വിസ്താരങ്ങള് അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഏറെ ശ്രമകരം. ഓരോ ഡെലിവറിയും അവസാനിക്കുന്നത് പുതിയൊരു ശത്രുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കുമെന്
ഗള്ഫുകാരന്റെ നേരമില്ലായ്മയുടെയും മടിയുടെയും സാധ്യതകള്
ഏറ്റവും മനോഹരമായി മാര്ക്കറ്റു ചെയ്യപ്പെട്ടിടത്തു നിന്നായിരുന്നു 'ഹോം ഡെലിവറി' എന്ന ആശയവും 'ഡെലിവറി ബോയ്' എന്ന തസ്തികയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. നാദാപുരത്തെയും മലപ്പുറത്തെയുമെല്ലാം ഗ്രാമാന്തരങ്ങളില് നിന്ന് വിമാനം കയറിയെത്തിയവര് കാല്നടയായും സൈക്കിളിലും അല്പം കൂടെ ഉയര്ന്നവര് കാറിലും വാനിലുമൊക്കെയായി സാധന സാമഗ്രികള് വീട്ടു പടിക്കല് എത്തിച്ചു കൊടുക്കാന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
മഴയും തണുപ്പും വെയിലും വേനലുമൊന്നും ഈ സേവനത്തിന്റെ നിഘണ്ടുവില് രേഖപ്പെട്ടു കിടക്കാത്തതിനാല് നാട്ടില് നിന്ന് വിമാനം കയറിയതു മുതല് തിരിച്ചിറങ്ങുന്നതുവരെ ഇവരില് പലര്ക്കും എല്ലാം മറന്നൊന്നുറങ്ങാന് പോലും നേരം കിട്ടാറില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ഗ്രോസറികളിലേയും സൂപ്പര്മാര്ക്കറ്റുകളിലേയും കച്ചവടത്തിന് പരസ്പരമുള്ള കിടമത്സരത്തിനിടയില്പ്പെട്ട് നെട്ടോട്ടമോടേണ്ടി വരുന്നത് ഒരര്ഥത്തില് ഹോം ഡെലിവറിയുടെ ചുമതലയുള്ളവരാണ്. ടെലിഫോണില് വിളിച്ചുപറയുന്ന ഉത്പന്നങ്ങള് ഗുണവും തൂക്കവും വിലയും തെറ്റാതെ കണക്കാക്കി ക്യാഷ് കൗണ്ടറിലെ പുസ്തകത്തില് പറ്റു ചേര്ത്ത് ഉപഭോക്താവിന്റെ കൈകളിലെത്തിച്ച ശേഷമായിരിക്കും അറിയുന്നത് എന്തെങ്കിലും ഒരു സാധനം കുറവാണെന്ന്. പിന്നെ തിരികെ പോയി അതു കൂടെ കൊണ്ടു കൊടുക്കണം. അപ്പോഴേക്കും ഒന്നിനു പിറകെ മറ്റൊന്നായി പുതിയ ഓര്ഡറുകള് വന്നു കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. 'കുപ്പിയില് നിന്നു വന്ന ഭൂതങ്ങളാണ്' ഹോം ഡെലിവറി ബോയികളെന്നാണ് സരസനായ ഒരു തൊഴിലാളി പറഞ്ഞത്.
ഒരു പണി കഴിയുമ്പോഴേക്കും അടുത്തത് റെഡിയായിട്ടുണ്ടാവും. ഒരു തൊഴിലെന്ന നിലയില് ഇതെല്ലാം ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളില് മാത്രം ലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികള്ക്ക് ഉപജീവനത്തിന്റെ മാര്ഗമാണ് തുറന്നിട്ടത്. ഹോം ഡെലിവറി എന്ന സംവിധാനം കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഒരര്ഥത്തില് പറഞ്ഞാല് ഇന്ന് ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരും ഹോട്ടലുകളും മറ്റും പിടിച്ചു നില്ക്കുന്നതു തന്നെ.
അതേസമയം, മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കാനുള്ള മരണപ്പാച്ചിലിനിടയില് അപകടങ്ങല് പതിയിരിക്കുന്ന മുള്വഴികളിലൂടെയാണ് ഓരോ ഡെലിവറി ബോയിയും കടന്നുപോകുന്നത്. സൈക്കിളിലും ബൈക്കിലും കാല്നടയായും പോകുന്നവരെ അമിത വേഗതയിലെത്തുന്ന വാഹനങ്ങള് എത്രയോ തവണ മരണത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടിട്ടുണ്ട്. അപകടങ്ങളില് ശരീരം തളര്ന്ന് സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിറകറ്റവരും അനവധിയാണ്. മഹാ നഗരങ്ങളിലെ കഫ്റ്റീരിയകളില് 'ബാഹര്വാല'കള് എന്ന ഓമനപ്പേരിലാണ് ഡെലിവറി ബോയികള് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഡെലിവറി ബോയിയില് തുടങ്ങി പടിപടിയായുയര്ന്ന് വലിയ വലിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥരായി മാറിയവരുടെ വീരസാഹസിക ജീവിത കഥകള് ഇവരില് ചിലര്ക്കെങ്കിലും മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിന്റെ പ്രേരകചാലകമാണെന്ന കാര്യം വിതര്ക്കമാണ്. ഇന്നല്ലെങ്കില് നാളെ ഐശ്വര്യപൂര്ണമായൊരു പുലരി പിറക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് രാപ്പകല് ഭേദമന്യേ വാതിലുകളില് നിന്ന് വാതിലുകളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നവരുടെ ഊര്ജവും ഇന്ധനവും.
ചില വാതിലുകളെങ്കിലും ഡെലിവറി ബോയിക്കു നേരെ സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരിയും സൗഹൃദവും കൊണ്ട് എതിരേല്ക്കാറുണ്ട്, ബാക്കി വരുന്ന നാണയത്തുട്ടുകള് 'താങ്കള് തന്നെ വെച്ചോളൂ' എന്നു പറയാറുണ്ട്. ആശയറ്റവന്റെ മരുഭൂമിയില്
വെറുതെ പൊഴിക്കുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിപോലും മനസ്സില് കുളിര്മഴ പെയ്യിക്കാന് പോന്നതാണെന്ന സത്യം പലപ്പോഴും മറന്നുപോകാറുണ്ട് പലരും. ഒരു തൊഴിലെന്നതിലപ്പുറം വേതനം പറ്റുന്ന ഒരു സാമൂഹ്യസേവനമെന്ന ഒന്നുണ്ടെങ്കില് അതില്പ്പെടുത്താം ഹോം ഡെലിവറിയെന്ന വിഭാഗത്തെ.
ഒരു വിളിക്കപ്പുറം ആവശ്യക്കാരന്റെ അഭിരുചികളറിഞ്ഞ് അവര്ക്കു വേണ്ടി നേരവും കാലവും നോക്കാതെ ഭാരം ചുമക്കുന്നവരുടെ തോളില് ജന്മനാട്ടിലെ എടുത്താല് പൊങ്ങാത്തത്ര അദൃശ്യ ഭാരം കൂടെയുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം.
സൈക്കിള് സവാരിയെന്ന മിനിമം യോഗ്യതയുമായി കടല്കടക്കുന്നവര്ക്കു മുന്നില് ഹോം ഡെലിവറിയുടെ വാതായനങ്ങള് എന്നും തുറന്നു തന്നെ കിടപ്പുണ്ടാകുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം. ഒരുപാട് കവാടങ്ങളിലേക്കു തുറക്കുന്ന പ്രധാന കവാടം മാത്രമാണീ തൊഴിലും വിശ്രമമില്ലാത്ത ജീവിതവുമെന്ന് സമാശ്വസിക്കാം...
